Wstęp
UWAGA! W większości "paczkowych" dystrybucji kompilacja okazuje się zupełnie zbędna, chyba że: wersja paczkowa nie chce współpracować z naszym systemem z jakiegoś podejrzanego powodu | chcemy skompilować nowszą wersję programu, niż ta dostępna w repozytorium | jesteśmy geekami, i chcemy sobie własnoręcznie dobrać flagi oraz optymalizację kompilacji :).
Ta metoda instalacji może się wydać Linuksowym żółtodziobom znacznie trudniejsza, z powodu niejednokrotnie przerażających, niespełnionych zależności związanych z pakietami programistycznymi (które są normalnością w dystrybucjach paczkowych). W niektórych dytrybucjach, takich jak Gentoo kompilacja jest jedyną metodą, lecz tu użytkownicy mają do dyspozycji w pełni zautomatyzowane narzędzie stworzone do tego celu. Inne zaś i jego nie posiadają, i trzeba nadwyrężyć palców, by móc cieszyć się naszym ulubionym programem graficznym.
Warto wspomnieć, że w przypadku wyjścia nowej wersji programu, zawsze na kilka/kilkanaście dni wcześniej od paczek pojawiają się jego źródła. Przed kompilacją dobrze zapoznać się z tym artykułem.
Przygotowanie
Pobieranie źródeł
Kod źródłowy programu możemy pobrać między innymi z:
Po podjęciu decyzji, którą wersję sobie mamy zamiar sprawić, pobieramy archiwum ze źródłami (nazwy archiwów przykładowe!):
Za pomocą programu wget:
Bądź programu curl:
$ curl -o gimp-2.2.13.tar.bz2 ftp://ftp.gimp.org/pub/gimp/v2.2/gimp-2.2.13.tar.bz2
Lub po prostu klikamy w link w naszej przeglądarce - zapisujemy go.
Rozpakowywanie źródeł
Dla archiwum tar.bz2:
$ tar -xjf gimp-2.2.13.tar.bz2
Dla archiwum tar.gz:
$ tar -xzf gimp-2.2.13.tar.gz
Kompilacja
Konfiguracja i zależności
Wchodzimy do katalogu z rozpakowanymi przed chwilą źródłami:
$ cd gimp-2.2.13/
Jeśli chcemy zapoznać się z dokładniejszymi instrukcjami kompilacji, warto zapoznać się z zawartością plików '''README''', i '''INSTALL'''.
Warto także, jeśli mamy zamiar dostosować do swych potrzeb kompilowany program, zajrzeć do listy dostępnych argumentów konfiguracji:
$ ./configure —help
Jeśli nie jesteśmy ani ciekawscy, ani nie potrzebujemy zaawansowanych ustawień, po prostu konfigurujemy źródła:
$ ./configure
Konfigurator sprawdzi czy wszystkie konieczne do kompilacji programy są zainstalowane w naszym systemie, oraz wspomni o opcjonalnych, dodatkowych - poszerzających możliwości GIMPa.
Oczywiście, jeśli czegoś w naszym systemie zabraknie, czy też w przypadku posiadania przestarzałej wersji jakiegoś programu/biblioteki, należy dokonać instalacji/aktualizacji z dostępnych nam paczek, lub też skompilować odpowiednią wersję.
Kompilacja i instalacja
Gdy (w końcu), konfiguracja przebiegnie prawidłowo, i nie zwróci nam błędu, możemy zacząć kompilację:
$ make
Ten proces może zająć trochę czasu, w zależności od wydajności naszego systemu/komputera. Przykładowo, na Duronie 1,1Ghz, 512MB RAM i systemie Ubuntu, kompilacja wersji 2.3 trwa około 30-35 minut.
Gdy kompilacja przebiegnie prawidłowo, możemy zainstalować skompilowany, jeszcze cieplutki program.
W tym celu logujemy się na użytkownika root, który ma wymagane do skopiowania plików do katalogów głównego systemu plików uprawnienia i używamy komendy ''make install'':
$ su
{{Password:
# make install}}
Jeśli wolimy na na czas od konfiguracji (jeśli uprzednio naprawiliśmy niespełnione zależności), kompilacji i instalacji zostawić komputer bez naszej obecności, możemy łatwo zautomatyzować cały proces:
$ su
Password:
# ./configure; make && make install
Po konfiguracji program zacznie się automatycznie kompilować, a jeśli kompilacja przebiegnie bezbłędnie, program zostaje zainstalowany. Wszystko oczywiście z poziomu użytkownika root, by program mógł pod naszą nieobecność się zainstalować.
Uruchomienie
Nie pozostaje nam nic innego jak z satysfakcją uruchomić GIMPa i tworzyć:
$ gimp-2.4
Lub ''gimp-2.X", gdzie X to wersja naszego GIMPa - zależnie od skompilowanej wersji. Można użyc też komendy "gimp", bez wersji w nazwie.